Share
Σαν σήμερα έχουμε γιορτή στο σπίτι, καθώς γιορτάζει ο αγαπημένος μου αδερφός και ο μονάκριβος γιος της οικογένειας!

Νωρίτερα η μαμά μας πήγαινε στο εκκλησάκι του Αι-Γιώργη και αποβραδίς έβγαζε τα υλικά από το ψυγείο και ετοίμαζε το σιρόπι.
Την άλλη μέρα γέμιζε τα βάζα με τριαντάφυλλα και άλλα λουλούδια από τον κήπο, όλα ήταν τακτοποιημένα για την μεγάλη ημέρα, το σπίτι μας γιόρταζε!

Το μυρμηγκάτο με το παράξενο όνομα ήταν το γλυκό του αδερφού μου!

Η γιορτή του Αι-Γιώργη είναι μια σπουδαία γιορτή, ύμνοι, μαντινάδες, τραγούδια εμπνευσμένα από τον Άγιο, τον Τροπαιοφόρο καβάλα στο λευκό του άτι!

Σε πολλά μερη της Ελλάδος γίνονται ξακουστά πανηγύρια, συνδέεται επίσης και με ένα παραδοσιακό έθιμο, το κουρμπάνι με ρίζες αραβικής προέλευσης.

Αν αναρωτιέσαι τι ακριβώς είναι και περιέχει το κουρμπάνι, μαγειρικά, μπορείς να διαβάσεις και να μαγειρέψεις την συνταγή την Ξανθής από τις συνταγές της Ασπρούλας.

Παρακάτω ο πολυαγαπημένος, «κινητή εγκυκλοπαίδεια», σεφ Νίκος Κατσάνης μου έγραψε σχετικά με το παραδοσιακό έθιμο που ξεκινά την ημέρα της γιορτής του Αι Γιώργη και το παραθέτω γιατί έχει ενδιαφέρον:

» Curban  αραβικής προέλευσης λέξη που σημαίνει θυσίa.

Συνήθεια και υποχρέωση των πλουσίων να θυσιάζουν ένα μοσχάρι η βόδι  προς τιμή  του προφήτη σούφηδων και  των μεγάλων Μουσουλμανικών γιορτών Η η  προσφορά  κάθε πιστού στη γειτονιά μετά την επιστροφή απο προσκύνημα  στην Μέκκα 

Συνήθεια που πέρασε σιγά –σιγά στους Τούρκους και από εκεί στους ορθόδοξους της Μακράς Ασίας. Και στην Ελλάδα.

Στην παραδοσιακή διατροφή δεν υπήρχε μοσχαρίσιο κρέας γιατί η ποσότητα ήταν μεγάλη για να καταναλωθεί και οι συνθήκες δύσκολες για να συντηρηθεί

Εκτος από τα μεγάλα αστικα κέντρα που μπορούσαν να το καταναλώσουν στην επαρχία για να φάνε μοσχάρι έπρεπε η να γίνει Κουρμπάνι η να εφαρμοστεί η ΠΑΡΟΙΚΑΔΑ .(θεσμός που ήθελε άμα ένα μοσχάρι η βόδι  τραυματιζόταν η έσπαζε πόδι και δεν ήταν πλέον ικανό να οργώσει η κάνει γεωργικές εργασίες το σφάζανε και μοιράζανε το κρέας στις οικογένειες του χωριού έναντι τιμήματος  και τα έσοδα δινόταν στον ιδιοκτήτη για να αγοράσει νέο)

Στο κουρμπανι πλέον οι πλούσιοι του χωριού οι κάποιοι που είχαν τάμα στον άγιο στολίζανε τα ζώα με λουλούδια και τα πρόσφεραν στους οικονόμους της γιορτής.

Στον εσπερινό κατά την λιτάνευση της εικόνα του εορταζοντος αγίου από πίσω ακλουθούσαν το η τα ζώα της θυσίας μετά το τέλος του εσπερινού γινότανε η σφαγή εκδορά και τεμαχισμός το πλύσιμο των κρεάτων και άρχιζε η διαδικασία του μαγειρέματος.

Στο Ορθόδοξο κουρμπάνι δεν εμφανίζεται το αίμα! Στο μουσουλμανικό βουταν τα χέρια στο αίμα του θυσιασμένου ζώου και αφήνουν αποτύπωμα της παλάμης στην πόρτα του σπιτιού (για ευλογία και προστασία από το κακό το μάτι)

 Για το μαγείρεμα χρησιμοποιούσαν μεγάλα καζάνια χάλκινα πάνω σε τριπόδια πυροστιές με ξυλοφωτια  και μαγείευαν ανακατεύοντας με μάλες( ξύλινες κουτάλες σαν κουπιά.

Το μαγείρεμα ήταν κόκκινο στις εποχές που υπήρχε η ντομάτα και άσπρο στις εποχες χωρίς ντομάτα μέσα στον ζωμό με πάπρικα σκόνη.

Το μαγειρεμένο κρέας στο τέλος το σέρβιραν με κορκότο  αποφλοιωμένο σιτάρι η κριθάρι ολόκληρο που έβραζε στον ζωμο με τα κρέατα  κεσκέσι λέγετε η μαγεριά αυτή διαδεδομένη ακόμη στην Μικρά Ασία και τον Πόντο.

Το σιτάρι είναι και αυτό μέρος της τελετουργίας στην θυσία !! ( ενώ σπασμένο σιτάρι σαν πλιγούρι χονδρό η ψιλό υπάρχει σε πολλές παρασκευές το ολόκληρο σιτάρι μόνο για λατρευτικούς λόγους υπάρχει στο  κουρμπανι –και στα κόλυβα με το πέρασμα του χρόνου σιγά σιγα το σιτάρι αντικαταστάθηκε από το κριθαράκι η άλλες πάστες που ήταν ποιο εύκολο να παρασκευασθούν η να τα προμηθευτούν από το εμπόριο μετά το πέρας της λειτουργίας και πριν καθίσουν στο τραπεζι η στις κουρελούδες όλοι παίρνανε άρτο της αρτοκλασίας των εορταζόντων και τον βουτούσαν μέσα σε κρασί και τον έτρωγαν ευχόμενοι.

Mετά ο παπάς ευλογούσε τους οικονόμους και άρχιζε το φαγοπότι.

Οικονόμοι ήταν η ομάδα που φρόντιζε για την σωστή διαδικασία του κουρμπανιού.( μάζευε τα καζάνια φρόντιζε να γανωθούν να έχουν ξύλα τον κάλφα που θα έσφαζε τις πρώτες ύλες καθως και για την διανομή στους αρρώστους ανάπηρους κατάκοιτους. Το απόγευμα γινόταν τα τάματα και οι ορκωμοσία

Έναντι οικονομικής προσφοράς οι πλειοδότες ορκιζόντουσαν οικονόμοι για το επόμενο κουρμπάνι .

Και η πρώτη τους φροντίδα ήταν να μαζέψουν τα τάματα, τα τάματα ήταν οι προσφορές για του χρόνου ποιός και τι τάζει (ζώο κορκότο- κρασί) πολλοί θέλουν να συνδέσουν του κουρμπάνι με την αρχαιοελληνική θυσία, η ουσιαστική διάφορα είναι ότι η θυσία ήταν ιδιωτική  υπόθεση με προσκεκλημένους ,ενώ το κουρμπάνι είναι δημόσια εκδήλωση για όλους η ορθόδοξη εκκλησία στην αρχή θέλησε να τα απαγορεύσει προσδίδοντας στο δρώμενο παγανιστικές ιδιότητες στην συνέχεια των αρχαιοελληνικών θυσιών. χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα, γιατί αντιπροσωπεύουν χαρακτηριστικό δείγμα λαϊκής λατρευτικής εκδήλωσης, με βαθιές ρίζες αλλα με μορφή κοινής εστιάσεως έχει γίνει ευρύτερα αποδεκτό και από την Εκκλησία, η οποία και  το ευλογεί,  με ειδική ευχή:

«Επίσκεψαι, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, τα εδέσματα των κρεών και αγιάσον αυτά…».  

Τα κουρμπάνια ημερολογιακά αρχίζουν του Αγίου Γεωργίου και συνεχίζουν μέχρι το φθινόπωρο  λόγω καιρού  και των περιορισμένων νηστειών.

Η κατανάλωση των εδεσμάτων είναι σχετικά ασφαλής γιατί σερβίρετε άμεσα μετά από παρατεταμένο μαγείρεμα

Ο μόνος ουσιαστικός κίνδυνος προέρχεται από τα μη καλά γανωμένα καζάνια !! Αν και έχουν αντικατασταθεί από αλουμινένια και σφυρήλατα.»


 

Μυρμηγκάτο – Σιροπιαστό Κέικ με Τρούφα
•Προετοιμασία: 120′ •Έτοιμο σε: 4 ώρες  •Ποσότητα: 12-16 άτομα •Επίπεδο Δυσκολίας: Εύκολο
Υλικά

για το κέικ
300 gr. αλεύρι φαρινά
125 gr. βούτυρο
115 gr. ζάχαρη
80 ml. γάλα
50 ml. ΜΕΤΑΧΑ
4 μεγάλα αυγά
1 κουταλάκι του γλυκού baking powder
2 κάψουλες βανιλλίνη
150 gr. τρούφα
Ελάχιστο αλάτι

για το σιρόπι
350 gr. ζάαχαρη
280 ml. νερό
1 μικρό ξυλάκι κανέλα

για την επικάλυψη
120 gr. βούτυρο
130 gr. ζάχαρη
18 gr. κακάο άγλυκο
35 gr. νισεστέ ή κόρν φλάουρ
400 ml. γάλα φρέσκο
1 κάψουλα βανιλλίνη

Τρούφα επιπλέον για την διακόσμηση

 

Εκτέλεση βήμα-βήμα

Ξεκινάμε βράζοντας τα υλικά για το σιρόπι και το αφήνουμε να κρυώσει μέχρι να το χρησιμοποιήσουμε.

Αφήνουμε το βούτυρο και τα αυγά να έρθουν σε θερμοκρασία δωματίου.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180οC.

Εύκολα Γλυκά Συνταγές

Στο μίξερ χτυπάμε το βούτυρο με την ζάχαρη μέχρι να ασπρίσουν και να αφρατέψουν.

Προσθέτουμε σταδιακά τα αυγά, ένα-ένα.

Κοσκινίζουμε το αλεύρι με το baking powder και το αλάτι, κατόπιν ανακατεύουμε το αλεύρι με την τρούφα.

Κέικ Συνταγές

Προσθέτουμε στον κάδο το γάλα, χλιαρό, το κονιάκ τις κάψουμε βανιλλίνης, σταματάμε το χτύπημα και ενσωματώνουμε το αλεύρι, χρησιμοποιώντας μια σπάτουλα.

Μυρμηγκάτο Συνταγές

Ρίχνουμε το μείγμα σε βουτυρωμένο και αλευρωμένο ή αντικολλητικό μέτριο τετράγωνο ταψί.

Ψήνουμε στους 180οC για περίπου 50 λεπτά.

Συνταγή Μυρμηγκάτο

Μόλις βγάλουμε το καυτό κέικ από τον φούρνο, το χαράζουμε ελαφρά και το σιροπιάζουμε.

Εύκολες Συνταγές για Γλυκά

Το αφήνουμε να κρυώσει και ετοιμάζουμε την κρέμα της επικάλυψης, βράζοντας όλα τα υλικά μαζί σε χαμηλή φωτιά μέχρι να πάρουμε μια πηχτή κρέμα και περιχύνουμε το κέικ.

Μυρμηγκάτο ΣυνταγήΜυρμηγκάτο Συνταγή

Αφού κρυώσει καλά και σταθεροποιηθεί η κρέμα, τοποθετούμε στο ψυγείο μέχρι να σερβίρουμε.

Διακοσμούμε την επιφάνεια με τρούφα.

Μυρμηγκάτο

 

Κέικ με Σοκολάτα Συνταγές

 

Συνταγές για Εύκολα Γλυκά Μυρμηγκάτο

Συνταγές για Κέικ Σοκολάτας

 

Share

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

1 σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο